παρέα με το σούρουπο οι κρυφές μου σκέψεις

Είναι κάποια απογεύματα καλέ μου thinker, που έχουν μια εσάνς μελαγχολίας.

Πάρε εδώ ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι, βάλτο να παίζει και συνεχίζουμε!

Continue reading «Παρέα με το Σούρουπο»

Παρέα με το Σούρουπο

Posted in #Blog Projects

Κοινωνία Ώρα Αγάπης: #Ένα αλφάβητο για την αγάπη


οι κρυφές μου σκέψεις ένα αλφάβητο για την αγάπη
Continue reading «Κοινωνία Ώρα Αγάπης: #Ένα αλφάβητο για την αγάπη»

Posted in Whatever

Χρόνια πολλά blogging και μανούλες


παγκόσμια ημέρα bloggers οι κρυφές μου σκέψεις

Αγαπημένε μου thinker,

Τι μου κάνεις; Χριστός Ανέστη, καλό μήνα (οκτώ μέρες μετά δεν έχει σημασία), ε αυτά δεν έχω άλλες ευχές να σου δώσω. Εκτός και αν είσαι μανούλα, σε αυτή την περίπτωση «Χρόνια πολλά». Σε Μάιο πια σε βρίσκω, τον αγαπημένο μου μήνα μιας και στο κλείσιμο του ο Μάιος του ’90 (90s baby) άφησε ένα ξεχωριστό δώρο, εμένα (modesty what?). Θα ευχαριστήσω σε άλλο ποστ τον Θεό, το Σύμπαν και τους γονείς μου, γιατί τώρα ήρθα για άλλες δουλειές.

Continue reading «Χρόνια πολλά blogging και μανούλες»

Posted in #In the mood

Μια ευχάριστη έκπληξη


Μια ευχάριστη έκπληξη οι κρυφές μου σκέψεις

Γεια σου thinker,

Πως είσαι; Πες μου τα νέα σου…

Που λες Δευτέρα πρωί, εγώ να έχω νεύρα τρελά γιατί πήγα για εξετάσεις και με ξέκανε η κακούργα. Γυρνάω σπίτι, με νεύρα και πόνο σε συσκευασία δώρου και βλέπω χαρτάκι πως έχω δέμα. Ήταν από την διαδικτυακή μου νονά την γνωστή σε όλους σας mia petra. Παρέλαβα λοιπόν το δέμα μου και το άνοιξα με χαρά, ενθουσιασμό και μια μελανιά στο χέρι αξεσουάρ για την Ανάσταση.

Το δέμα μου είχε μέσα μια υπέροχη κάρτα και μια …λαμπάδα!!!!! Η Λαμπάδα είχε πάνω μια κούκλα της Άντζελα Δημητρίου που τραγουδάει το επίμαχο τραγούδι του Πάσχα και δίνει δώρο μια πετσούλα αρνί για μπρελόκ! Αστειεύομαι! #ελπίζω

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η λαμπάδα μου δεν είχε τίποτα από αυτά, είχε απίστευτα σχέδια και την λάτρεψα. Και μάντεψε! Έκανε πολύ δρόμο για να έρθει στα χέρια μου. Η νονά μου την πήρε από την Αριστέα -η οποία έχει κάνει απίστευτη δουλειά και μου έστειλε και τις ευχές της μαζί και με συγκίνησε- και την έστειλε ύστερα σε εμένα! Όπως μου είπε η διαδικτυακή μου νονά, χαρακτηριστικά:

«Έχει έρθει για σένα όχι μέσω Λαμίας, αλλά Πύργου!»

Η λαμπάδα μου είναι φτιαγμένη με ντεκουπάζ και κρακελέ και είναι υπέροχη!!!!

λαμπάδα οι κρυφές μου σκέψεις 4

Διαδικτυακή μου νονά θέλω να σε ευχαριστήσω και από εδώ γιατί με συγκίνησε απίστευτα η χειρονομία σου και η σκέψη σου!!! Είμαι το πιο τυχερό διαδικτυακό βαφτιστήρι του κόσμου!Thank you very very much!

Αυτά από εμένα . Σου στέλνω ένα γλυκό φιλί για καλημέρα. Να απολαύσεις το υπόλοιπο της ημέρας σου και γενικά ότι και αν κάνεις:

Να σκέφτεσαι. Να γελάς . Να ομορφοπερνάς!

Τις Κρυφές μου Σκέψεις θα τις βρεις κι εδώ: Facebook page, Twitter, Pinterest, Instagram .

Until Next Time…

Η Blogger της Διπλανής Πόρτας

Ημερομηνία δημοσίευσης 26-4-16 @ 10:00©2016 H Blogger της διπλανής πόρτας Οι Κρυφές μου Σκέψεις
ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ: Blogging σημαίνει να μοιράζεσαι, όχι να οικειοποιείσαι!

 

Posted in #Blog Projects

Στο φόντο πάντα ένα παιδί


στο φόντο πάντα ένα παιδί

Καλημέρα thinker,

Τι μου κάνεις; Όχι εμένα προσωπικά, γενικά ρωτάω. Εγώ έχω πάθει τενοντίτιδα. Γράφω πολύ τελευταία στα αραβικά και αυτό πληρώνω τώρα που πονάω ανελέητα. Θα περάσει όμως και αυτό, γιατί είναι Παρασκευή και η Παρασκευή έχει μια αύρα θετική (ή τουλάχιστον θα έπρεπε!).

Που λες αν πέρασες από της Αριστέας θα είδες και το Συμπόσιο Ποίησης, το ενδέκατο παρακαλώ, στο οποίο τελευταία στιγμή έλαβα μέρος γι αυτό και με συνάντησες στην θέση είκοσι εννιά με το ποίημα «Στο φόντο πάντα ένα παιδί». Η λέξη που έπρεπε να συμπεριλάβουμε ήταν παιδί ή παιδικός και νομίζω πως μας ενέπνευσε όλους. Ένα μεγάλο μπράβο στην νικήτρια και την τυχερή του διαγωνισμού, ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Αριστάκι για την φιλοξενία της και φυσικά ένα επίσης μεγάλο ευχαριστώ σε όσους με ψήφισαν ή με τίμησαν με τα λόγια τους. Χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, η συμμετοχή μου:

photomania-990bf418dade0d2034643a1fbac2b74f

Ένα τελευταίο σπρώξιμο, ένα κλάμα παιδικό και μια ζωή αρχίζει.
Το πρώτο χαμόγελο, η πρώτη λέξη, τα πρώτα βήματα και η ζωή συνεχίζει.
Μαθαίνεις, φοβάσαι, ερωτεύεσαι, αμφισβητείς, ονειρεύεσαι και η ζωή ξεχειλίζει.
Η αγκαλιά μιας μάνας, το πρώτο φιλί της αγάπης και η ζωή σε αυτές τις στιγμές μαγνητίζει.
Πόλεμοι, βιασμοί, δολοφονίες, κλοπές και η ζωή λυγίζει.
Σιωπή, συνενοχή, αδιαφορία και η ζωή φοβίζει.
Στο φόντο πάντα ένα παιδί, ένα παιδί που να ζει όπως του αξίζει, ελπίζει.
Και όταν αυτό δεν γίνεται, η ζωή μαυρίζει.
Ένας κόσμος δίχως ανθρωπιά και αισθήματα πλασματικά και η ζωή έχει απηυδήσει.
Γιατί ο άνθρωπος ξεχνά πως από μάτια παιδικά τον κόσμο πρώτη φορά είχε αντικρίσει.
Καθώς τα χρόνια του περνούν, την φλόγα, την μαγεία του, την έχει σβήσει.
Και λίγο πριν ο Θάνατος την πόρτα του χτυπήσει,
δυο δάκρυα φόρος τιμής για την ζωή που ήθελε, μα δεν έχει ζήσει.
Και για εκείνο το παιδί που ζούσε μέσα του και είχε παραμελήσει.
Ένα χαμόγελο αυθεντικό, την θλίψη να ξορκίσει.
Ένα τελευταίο σπρώξιμο, ένα κλάμα παιδικό και ένα ταξίδι αρχίζει.

Αυτά από εμένα . Σου στέλνω ένα φιλί για καλό Σαββατοκύριακο. Να απολαύσεις το υπόλοιπο της ημέρας σου και γενικά ότι και αν κάνεις:

Να σκέφτεσαι. Να γελάς . Να ομορφοπερνάς!

Τις Κρυφές μου Σκέψεις θα τις βρεις κι εδώ: Facebook page, Twitter, Pinterest, Instagram .

Until Next Time…

Η Blogger της Διπλανής Πόρτας

Ημερομηνία δημοσίευσης 22-4-16 @ 11:40©2016 H Blogger της διπλανής πόρτας Οι Κρυφές μου Σκέψεις
ΠΕΣ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΛΟΓΟΚΛΟΠΗ: Blogging σημαίνει να μοιράζεσαι, όχι να οικειοποιείσαι!