omorfa logia kalinixtas

Νυχτερινό ταξίδι στα όνειρα με μια καληνύχτα ζωγραφισμένη στα ολόλευκα πανιά…


Φύσα αέρα να κάνω τα όνειρα πανιά να ταξιδέψουμε στα άδυτα της νύχτας. Και αν η πορεία μας δεν είναι σωστή και ζήσουμε και εμείς έναν “Τιτανικό” τουλάχιστον θα μείνει και για μας μια ιστορία αγάπης.

Αν πάλι αυτό το ταξίδι αποδειχθεί ονειρικά μοιραίο θα αφήσουμε και εμείς ένα ραβασάκι στις τσέπες της ζωής με κάποιες συστάσεις για το “ποιοι είμαστε” έτσι για να μας μάθουν.

Καπετάνιος σε αυτό το πλοίο φάντασμα που ταξιδεύει ολοταχώς πάνω στων ελπίδων μου τα κύματα και διασχίζει ουράνιους ωκεανούς, καταγράφω τους αστερισμούς στο ημερολόγιο μου και εξιστορώ τα μυστικά που ξέθαψα από τους απύθμενους βυθούς των ψυχών των ανθρώπων που γνώρισα. Μυστικά που με κόπο ανακάλυψα και ευλαβικά θα φυλάξω.

Μεταφράζοντας την σιωπή των αστεριών κρατώ τα λόγια τους πυξίδα και συνεχίζω το ταξίδι μου. Εσένα άγνωστε συνοδοιπόρε των σκέψεων μου σου εύχομαι να έχεις μια όμορφη νύχτα και ένα ήρεμο ταξίδι στα νερά των δικών σου ονείρων. Νυχτερινό ταξίδι στα όνειρα με μια καληνύχτα ζωγραφισμένη στα ολόλευκα πανιά…

_______★*☆*★* _________

Καληνύχτα Κόσμε!

_______★*☆*★*_________

28/10/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

Εξαίρεση της εξαίρεσης μου… καληνύχτα!


Έχεις νιώσει ποτέ μια ακατανίκητη τάση να ουρλιάξεις τόσο δυνατά ώστε να ακουστείς μέχρι το φεγγάρι, να σε συμμεριστεί και αυτό και να τα σβήσει όλα, το φως του, τα αστέρια… να μείνει για λίγο ο κόσμος στο σκοτάδι. Έτσι κι αλλιώς «δανεικό» είναι το φως που λάμπει στα σπίτια κάθε βράδυ, όπως και τα όνειρα μας… υπάρχουν με ετερόφωτα στηρίγματα, αλλιώς μόνα τους καταρρέουν.

Χειμώνιασε έξω. Κάνει κρύο. Τι τα θες; Ξέρεις πόσες καρδιές παγωμένες έχω γνωρίσει; Και δεν ήταν καν χειμώνας τότε! Μελαγχολήσαμε πάλι ε; Τι να κάνουμε… δεν είναι όλες οι αποχρώσεις τις ζωής χαρούμενες.  Κάθομαι στον καινούριο μου καναπέ και χαζεύω έξω πόσο φοβούνται τελικά οι άνθρωποι την βροχή. Μα ναι, κοίτα τους πως τρέχουν, σαν να τους λένε οι στάλες καθώς πέφτουν μυστικά που έπρεπε να μείνουν έτσι… μυστικά και αυτά τα έφεραν στο φως και τώρα;

Ναι και τώρα τι; Συνεχίζουμε, έτσι δεν είναι; Ω βέβαια! Αυτό κάνουμε πάντα άλλωστε. Σκέφτομαι όλα αυτά που ήμουν, όσα είμαι, όσα δεν θα γίνω και όλα αυτά που δεν υπήρξα ποτέ… για μένα και για σένα και για τον κάθε μοναχικό ταξιδευτή που θα αναζητήσει συντροφιά στο ταξίδι του και θα φροντίσει ο δρόμος του να διασταυρωθεί με τον δικό μου.

Θα μου πεις τι μας λες και εσύ απογευματιάτικα. Λες και δεν μας έφτανε ο καιρός μάς μελαγχολείς και εσύ. Ε τι να κάνω κάπου, κάπως πρέπει και εγώ να ξεσπάσω και τα βάζα όσο να ‘ναι τα λυπάμαι. Άσε που δεν αντέχω να έχω τριγύρω άλλα κομμάτια σπασμένα, λες και δεν μου φτάνει η καρδιά μου.

Όπως και να ‘χει σε λίγο έρχεται η Νύχτα. Πάλι απόψε έχει βάρδια. Πάλι απόψε θα ακούσει χιλιάδες ανθρώπους να κλαίνε, θα ακούσει χιλιάδες όνειρα να σπάνε, θα ακούσει πολλές ελπίδες να ξεψυχούν. Δεν θα ήθελα να ήμουν στην θέση της, στο ορκίζομαι. Εκτός και αν βέβαια το φεγγάρι ήσουν Εσύ. Σε αυτήν την περίπτωση θα άντεχα όλου του κόσμου την μαυρίλα απλά για να ΄ρθει η στιγμή να σε αγκαλιάσω.

Όταν ήμουν  στο δημοτικό μου έμαθαν πως όλοι οι κανόνες έχουν εξαιρέσεις. Δεν μου είπαν πως αυτό είχε προέκταση.  Μην εμβαθύνω έτσι κι αλλιώς κουράστηκα, πάω για ύπνο.

Απόψε δεν θα ονειρευτώ πάντως να ξέρεις. Όμορφες ψεύτικες αλήθειες στο κεφάλι μου ξανά δεν βάζω…

Εξαίρεση της εξαίρεσης μου,

☆Καληνύχτα☆

9/10/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.