oi kryfes mou skepseis

Happy end is … dead!


Θυμάμαι πως από τότε που ήμουν παιδί πολλές φίλες μου αναζητούσαν το happy end, αυτό που όλοι καταλήγουν χαρούμενοι… ναι αυτό. Για κάποιο λόγο ποτέ δεν πίστεψα σε αυτό το φινάλε. Η ζωή ποτέ δεν είναι απόλυτη, άρα δεν υπάρχει το απόλυτα καλό ή το απόλυτα κακό. Πάντα κερδίζεις κάτι, ακόμα και όταν χάνεις. Έτσι τουλάχιστον θα έπρεπε να το βλέπουμε. Είναι θέμα οπτικής και αισιόδοξης διάθεσης.

Η ζωή δεν είναι χειραγωγήσιμη, ποτέ δεν ήταν. Οπότε οι χαρούμενες σκέψεις καμιά φορά πνίγονται στην δίνη που δημιουργούν οι καταστάσεις.

Δεν έχει σημασία αν το θες πολύ, δεν έχει σημασία αν έχεις βαρεθεί μια κατάσταση και θες όσο δεν μπορεί κανείς να φανταστεί να αλλάξει, όχι δεν έχει. Δεν έχει σημασία το τι θες και το τι νιώθεις, γιατί η ζωή τα έχει υπολογίσει αλλιώς. Μπορεί αυτό να είναι καλύτερο για εσένα, άλλωστε λένε κάθε εμπόδιο για καλό, μπορεί και όχι όμως. Δεν ξέρεις.

Βασικά ελπίζεις. Όταν βραδιάζει, ελπίζεις να ξημερώσει μια μέρα καλύτερη που επιτέλους θα σου φέρει αυτό που τόσο πολύ ποθεί η ψυχή σου μα όταν έρχεται το πρωί συνειδητοποιείς πως μια ακόμα ευχή σου ναυάγησε σε έναν απύθμενο βυθό.

Well, get over it. Θα ξανασυμβεί. Πάντα επαναλαμβάνεται η ιστορία.

I guess, happy end … is dead!

Μα εύχομαι η επόμενη ημέρα να σου φέρει αυτό που αναζητάς και ελπίζω αυτή η ευχή να μην συναντήσει τις άλλες…

6/5/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Ελπίζοντας τα όνειρα να βγουν αληθινά…


Σε τριάντα εφτά ημέρες έχω τα γενέθλια μου! Ομολογουμένως βρίσκομαι σε μια αρκετά καλή φάση της ζωής μου. Δεν τα έχω όλα, μα μου συμβαίνουν πράγματα που μου δίνουν ευκαιρίες να χαμογελώ. Και εγώ φυσικά τις εκμεταλλεύομαι.

Δεν ξέρω ίσως εγώ να βλέπω πλέον την ζωή διαφορετικά, ίσως να ωρίμασα, ή απλά επιλέγω πλέον να βλέπω μόνο όσα με κάνουν ευτυχισμένη. Φέτος θα γίνω νονά, θα πάρω και στο τέλος του χρόνου (αρχές επόμενου – Ελλάδα είμαστε!- ) το πτυχίο μου. Αν μη τι άλλο σημαντικά γεγονότα για την πορεία της ζωής μου.

Μεγάλωσα. Θεέ μου, πότε μεγάλωσα; Δεν το έχω πάρει είδηση. Μπορώ ακόμα να θυμηθώ που περίμενα στην πόρτα τον μπαμπά μου να γυρίσει από την δουλειά και σε λίγο θα πιάσω εγώ δουλειά (σε θεωρητικό πάντα επίπεδο, αφού το ποσοστό της ανεργίας είναι στα ύψη).

Έμαθα πολλά, για την ζωή, για τους ανθρώπους, για εμένα. Και είμαι σίγουρη πως θα μάθω πολλά ακόμα. Στεναχωριέμαι όμως, γιατί πλέον κάποιοι άνθρωποι δεν θα είναι δίπλα μου. Κάποιοι έφυγαν γιατί το όρισε η μοίρα, κάποιοι γιατί το θέλησαν, κάποιοι είναι ακόμα εδώ μα για μένα δεν υπάρχουν πλέον. Υποθέτω πως πρέπει να μαθαίνεις να ζεις με τις απώλειες.

Πολλά συναισθήματα τα έβγαλα από την ζωή μου, κάποια άλλα τα περιμένω να μπουν. Όπως και να ΄χει στιγμή δεν σταμάτησα να ονειρεύομαι. Ακόμα και όταν δεν το παραδέχομαι, ονειρεύομαι. Μα κάπου εύχομαι να δω και κάποια από τα όνειρα αυτά να παίρνουν πνοή. Τριάντα εφτά μέρες έχω ακόμα και μια κρυφή ελπίδα μού λέει πως ίσως και την τελευταία στιγμή κάποια όνειρα, κάποιες από τις ευχές τις περσινές που έστειλα να ταξιδέψουν με το καπνό των κεριών ίσως να βγουν αληθινές.

Θα βγουν; Δεν ξέρω! Μα ξέρω πως εκείνη την ημέρα και όλες τις υπόλοιπες θα τις περάσω με ανθρώπους που με αγαπούν και αυτό με κάνει να σκέφτομαι θετικά. Άλλωστε βλέποντας τα όσα συμβαίνουν στους ανθρώπους γύρω μου, στην χώρα μου αλλά και γενικότερα στον πλανήτη, κάπου το θεωρώ και αχαριστία να μην χαμογελώ.

Μια γιαγιά κάποτε μου είχε πει “Σαν έχεις την υγειά σου, τα πάντα είναι στα χέρια σου“. Έτσι επιλέγω να κλείσω τις σκέψεις μου, με αυτή την σοφή φράση και με μια ευχή να έχει υγεία όλος ο κόσμος.

Και το τραγουδάκι αυτό αφιερωμένο με την ελπίδα ότι όντως τα καλύτερα θα ‘ρθουν! :)

24/4/2012

 ♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Όταν το παράπονο ζωγραφίζεται σε δύο αθώα μάτια…


Χθες το βράδυ γυρνώντας από το μάθημα μου με το αυτοκίνητο, μερικά στενά πριν φτάσω στο σπίτι είδα στην μέση του δρόμου ένα σκυλάκι (όχι από άποψη μεγέθους γιατί ήταν τεράστιος) ο οποίος είχε κάτσει στην μέση του δρόμου με ένα βλέμμα θολό. Πήγα να πατήσω γκάζι για να το ακούσει και να κινηθεί μα είδα πως κάτι είχε και ήταν θλιμμένο. Του σφύριξα για να φύγει και ξεκίνησε να περπατά πολύ σιγά. Περνώντας από το παράθυρο μου, μού έριξε ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο που με έκανε κομμάτια και δάκρυσα.

Δεν έχω κατοικίδιο, ποτέ δεν είχα. Όμως στεναχωριέμαι πολύ για τα ζωάκια (μόνο τα τετράποδα ), ιδίως τα αδέσποτα. Κι αυτά πεινάνε και αυτά διψάνε και αυτά κρυώνουν. Όσο μπορούμε ας τα βοηθάμε.

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα Άνθρωποι που όταν δουν αδέσποτο του δίνουν λίγο νεράκι ή κάποια κόκαλα αντί να τα πετάξουν. Υπάρχουν και οργανώσεις που δίνουν την δική τους βοήθεια αλλά αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο πρέπει και εμείς να συμβάλλουμε. Θα σκεφτείτε “οκ, και θα ξεκινήσουμε από τα αδέσποτα”; Ναι, δεν είναι ανάγκη να ξεκινήσεις από αυτά, συμπεριέλαβε τα στην λίστα σου. Είναι κρίμα. Μην περιμένεις να δεις το παράπονο στα μάτια τους για να νοιαστείς.

Σήμερα είναι η Παγκόσμια ημέρα αδέσποτων ζώων. Ας σκεφτούμε λίγο και αυτές τις ψυχούλες. Εμείς δεν θα θέλαμε να μας εγκαταλείψουν. Γιατί να το κάνουμε λοιπόν;

4/4/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Αυτό που ψάχνουν οι … χρήστες στα blogs! #1


pizap.com13861040614841Όπως όλοι οι bloggers ξέρετε (του wordpress τουλάχιστον), στα στατιστικά μας στοιχεία, έχουμε την δυνατότητα να δούμε τι λέξεις – κλειδιά, αναζητούν οι χρήστες. Έχετε ποτέ κάτσει να παρατηρήσετε αυτές τις λέξεις κλειδιά; Εγώ το έκανα και η αλήθεια είναι ότι κάποιες με έκαναν και γέλασα.

Φυσικά οι αναζητήσεις είναι ανώνυμες και γι αυτό θα παρουσιάσω και κάποιες φωτογραφίες παρακάτω.

Θέλω όμως να καταστήσω σαφές πως ο χαρακτήρας του post δεν είναι κοροϊδευτικός ή προσβλητικός, είναι απλά αστείος και έχει σκοπό την διασκέδαση και μόνο.

Οι εικόνες που θα μπορούσα να βάλω πολλές, αλλά ενδεικτικά επέλεξα τα πιο ωραία και τα παραθέτω παρακάτω!

  •  Πως πουλάς την ψυχή σου στον διάβολο?  (Δεν συμφέρει. Δεν την πουλάς!)
  • Τι θα ένιωθα αν μου έπιανες τα πόδια (Δεν ξέρω, γιατί κάποιος υπέθεσε πως θα μπορούσα να δώσω απάντηση σε αυτό το ερώτημα αφού δεν μου δίνουν και βασικές πληροφορίες τύπου, ποιος θα έπιανε τα πόδια, ποιανού τα πόδια, τι σχέση υπάρχει κτλ.)
  • Την πάτησα στο κεφάλι ( Η βία δεν είναι λύση! Όχι βία!)
  • Μ’αγαπάς? («Βλέπω… βλέπω… αχ, δεν βλέπω … ένα σύννεφο μπαίνει μπροστά μου και δεν βλέπω.Βγάλτε κυρία μου ένα πεντακοσάρικο και κάντε αέρα».[από σκηνή της αείμνηστης Ρένας Βλαχοπούλου])
  • Η φίλη μου προσπαθεί να μου κλέψει την ζωή μου (Μας έκαψε “Η ζωή της άλλης” σας λέω, μας έκαψε!)
  • Ευχές γενεθλίων για κάποιον που έχει πεθάνει (Πιστέψτε με, δεν θα τις χρειαστεί ο συγχωρεμένος, -η)
  • Τι σημαίνει πουλάω την ψυχή μου στο διάβολο ( Και επιμένουν να με ρωτούν επί του θέματος. Δεν ξέρω γιατί. Εγώ είμαι αθώα!)
  • Από ποιον προέρχονται τα σκουπίδια ( Από τα ΜΜΕ! Και κατ’ επέκτασιν από τον άνθρωπο!)
  • Πουλάω την ψυχή μου στον Διάβολο (Μην ξεχάσεις να πάρεις απόδειξη. I’ll see you on Hell my friend!)
  • Με χωρίζει συνέχεια δεν ήξερε τι ήθελε (Γυναίκες φίλε μου, γυναίκες! / Άντρες πεταμένα λεφτά!)
  • Και απλά μετά κρύψαμε το πτώμα ( Εγώ πάντως δεν ξέρω τίποτα για το φόνο, το ορκίζομαι, φιλάω και σταυρό)
  • Όποτε μπορείς πάρε με να σου πω … τι απαντάμε (Δεν έχουμε κάρτα, οπότε απλά δεν απαντάμε! So easy:P)
  •  Θα τον περιμένω αλλά θα έρθει? (Κοίτα, περίμενε ένα τέταρτο και μετά φύγε, μην φανείς και απελπισμένη είπαμε…)
  • Πως μπορείς να μισείς κάποιον που αγάπησα ( Άνετα! Προφανώς κάτι μου έκανε και ήταν χοντρό)
  • Η αγάπη μού τέλειωσε (Εμένα το γάλα)
  • Ονόματα φιδιών (Διαμαντής είναι το πιο γνωστό, αλλά ξέρεις πόσους Νίκους, Γιώργους, Θανάσηδες, Μαρίες, Έλσες, κτλ ήξερα εγώ που αποδείχτηκαν φίδια; – Κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι εντελώς συμπτωματική-)
  • Πως θα σε ξυπνήσω (Μην το κάνεις αυτό το μοιραίο λάθος. Μη!)
  • Πως θα σταματήσω να κάνω λάθη ( Δεν θα σταματήσεις, get over it)
  • Αν ήμουν ο Οδυσσέας τι θα έκανα για να ξεφύγω ( Εσύ είσαι ο πολυμήχανος εμένα ρωτάς οεο?)
  • Πότε θα κάνω παιδί μέλλον δωρεάν (Αχ, εγώ πότε θα γίνω μάνα; Πάντως μέλλον και δωρεάν δεν πάνε μαζί, τίποτα δεν θα ‘ναι δωρεάν στο μέλλον και το οξυγόνο θα πληρώνεις…)
  • Αστεία λόγια για ύπνο (Καλά με δουλεύετε; Δεν υπάρχει τίποτα αστείο σχετικά με τον ύπνο. Σεβασμός στον ύπνο και τους υπναράδες)
  •  Είμαι κομμάτια (Κι εγώ my friend, κι εγώ!)

29/3/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Αν δεν είσαι ερωτευμένος με την ζωή, πες μου, πως θα την ζήσεις ;!


Φυσά ο άνεμος. Λυγίζω! Ο άνεμος πάντα λυγίζει τα στάχυα.

Κοίτα, η Σιωπή κρατάει χρώματα. Λες να βάψει το χάος; Κοίτα τι κάνει, χρωματίζει τα όνειρα στις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου, λες να θέλει να φτάσει στο τέρμα του και να βρει χρυσάφι;

Μίλα μου! Με ηρεμεί η φωνή σου. Χάνομαι στις εκφάνσεις της και νιώθω πως καταδύομαι σε έναν πανέμορφο βυθό και κολυμπώ δίπλα από ροζ κοράλλια, ανάμεσα σε ψάρια μεγάλα, μικρά και αφήνομαι στα ρεύματα να με πάνε σε υπόγειες σπηλιές, μαγικές, με σταλαχτίτες .

Καλοκαίρι, ναι σαν καλοκαίρι… σε νιώθω! Καλοκαίρι μυρίζεις για μένα και τα χείλη σου έχουν την γεύση του μελτεμιού.

Άγγιξε με! Προσεχτικά, πονάω. Οι πληγές δεν έχουν κλείσει, πονούν λιγότερο, μα ακόμα πονούν. Όμως άγγιξε με το έχω ανάγκη, το χάδι σου είναι βάλσαμο για τις πληγές και ας μου τις άνοιξες εσύ.

Κάτσε! Όχι, δίπλα, απέναντι κάτσε, θέλω να σε βλέπω στα μάτια. Έλα να συζητήσουμε λιγάκι. Πως είσαι τον τελευταίο καιρό; Εγώ, καλά υποθέτω. Άλλαξες.  Ε ναι, και εγώ, έτσι έπρεπε. Άστα αυτά,δεν θα μου πεις για τότε; Όχι;!Καλά το σέβομαι. Ναι κι εγώ έχω σταματήσει να μιλώ για αυτά, μιλώ για όλα τα άλλα για να μην χρειαστεί να μιλήσω γι αυτά.

Χαμογελάς; Να χαμογελάς. Πολλοί δεν χαμογελούν πια. Φοβάμαι, σκοτεινιάζει έξω όταν ο κόσμος δεν χαμογελά. Για κάθε χαμόγελο που σβήνει, ο ήλιος καίει μια ακτίνα του. Τι θα γίνει αν ο ήλιος χαθεί και έξω έχει μόνο σκοτάδι; Χαμογέλα, σε παρακαλώ, χαμογέλα!

Χορεύεις; Η Ευτυχία παίζει στην άρπα της Αγάπης. Έλα να χορέψουμε. Δεν πειράζει, έλα, ας μην ξέρεις τα βήματα κανείς δεν μας κοιτά. Ένα, δύο, τρία, ένα, δύο, τρία, βλέπεις; Εύκολο είναι, κλείνεις τα μάτια και περπατάς πάνω στις νότες.

Σώπασε. Άκου. Οι νεράιδες τραγουδούν. Άκου το ρυάκι που κυλά για να τις ακούσει καλύτερα και τη λεύκα που πίνει νερό με τις ρίζες της. Άκου τα πουλιά τιτιβίζουν και παρακαλούν τα δέντρα να τα αγκαλιάσουν. Ακόμα και τα πουλιά, θέλουν μια αγκαλιά. Όλα χορεύουν σε ένα ρυθμό παραμυθένιο και τρελό. Τι παράξενη γιορτή;

Κοίτα την πεταλούδα που πετά. Τι ωραία που είναι τα φτερά της. Ζηλεύω τα φτερά της. Θα ήθελα και εγώ να μπορώ να πετώ και να κρύβομαι μέσα σε λουλούδια, να παίζω με την γύρη τους και να ξεδιψάω με το χυμό τους.

Κλαις; Κι εκείνη κλαίει. Όλοι κλαίμε. Άλλοι γιατί πονούν, άλλοι γιατί χαίρονται, εγώ γιατί μπορώ, αυτή γιατί δεν μπόρεσε.

Ασυνάρτητα όλα αυτά ε; Σαν λόγια που τα λες στον Έρωτα. Στην Ζωή τα είπα… μα η αλήθεια είναι ότι αν δεν είσαι ερωτευμένος με την ζωή, πες μου, πως θα την ζήσεις ;!

19/3/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Ίσως για πάντα… μάλλον ποτέ!


Ο Αμερικανός κωμικός George Carlin είπε, “Υπάρχουν νύχτες που οι λύκοι είναι σιωπηλοί και μόνο το φεγγάρι ουρλιάζει”. Τέτοιο βράδυ είναι και το αποψινό!

Βρέχει και έχω κολλήσει το βλέμμα μου σε μία κολόνα της ΔΕΗ και βλέπω την βροχή να πέφτει πλάγια. Όταν αντιλαμβάνεται το κοίταγμα μου γίνεται πιο δυνατή, σαν να προσπαθεί να μου πει πως θέλει να κλείσω την κουρτίνα και να κοιτάξω την δουλειά μου, μα κάνω πως δεν κατάλαβα τι εννοεί.

Αν το μυαλό μου είναι τοπίο και οι σκέψεις μου χιόνι, σε λίγο θα το στρώσει και το έδαφος θα γίνει γλιστερό και επικίνδυνο. Μα δεν ξέρω αν τελικά είναι επικίνδυνες οι σκέψεις μου ή οι άνθρωποι που μου τις δημιουργούν. Τέλος πάντων, θα δείξει.

Την ώρα που η Νύχτα πλησιάζει αυτές τις σκέψεις και τις σκεπάζει με ένα πάπλωμα ατόφιου ουρανού, εγώ αναρωτιέμαι υπάρχει κάτι που να την φοβίζει; Κάτι που στο άκουσμα του ακόμα και η αγέρωχη μορφή της να τρέμει. Δεν μπορεί θα υπάρχει, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες ακόμα και τα σίδερα λυγίζουν.

Το ροζ στυλό μου, τρέχει αλαφιασμένο στο άσπρο χαρτί που ομορφαίνουν αυτές οι οριζόντιες μπλε γραμμές για να καταγράψει τις εικόνες που σχηματίζει το μυαλό μου και στέλνει με μικρά γραμματάκια στο στόμα μου. Μα νιώθω πως ίσως δεν προλάβει. Κάποιες φορές κιόλας τα παρατάει για να πάρει ανάσες και μετά συνεχίζει δυναμικά.  Άλλες πάλι παραπατά μέσα στην βιασύνη του και εγώ κρατιέμαι να μην γελάσω, μα το θαυμάζω κατά βάθος! Μου αρέσει που δεν τα παρατάει εύκολα.

Αφήνω την φαντασία μου στο έλεος του ανέμου του ταξιδευτή, να την πάει εκείνος εκεί που πρέπει, μάλλον όχι!! Να την πάει, εκεί που θέλει, γιατί “πρέπει” η φαντασία ούτε λογάριασε, ούτε θα λογαριάσει. Οι ψίθυροι του αέρα, ακουστικές αντανακλάσεις σε ένα διάφανο γυάλινο κόσμο, σχηματίζουν μια μελωδία που υπνωτίζει και γητεύει τον ανυποψίαστο περαστικό που περπατά στο πεζοδρόμιο, κρατώντας μια ομπρέλα κόκκινη, άσπρη, μαύρη που θα τον προστατέψει από την βροχή. Από τη ζωή τι θα σε προστατέψει φίλε μου; Οι στάλες της βροχής είναι ακίνδυνες, των ματιών σου να φοβάσαι!

Κι αφού ξεχείλισαν αυτό το τετράδιο τα συναισθήματα, με τις μουτζούρες, με τις σκέψεις και τα λάθη τους, λέω να το κλείσω να πάει στο διάολο. Μπα απλά θα σκίσω την σελίδα. Πάει, σκέψη ήταν και έσβησε. Έλα μωρέ εδώ σβήνουν οι Έρωτες, εδώ τελειώνουν οι αρχές, εδώ “ξεφτίζουν” οι άνθρωποι, η σελίδα θα μας πειράξει;!

Το βλέμμα μου πήγε άθελα του στο τέλος του ουρανού εκεί που τα αστέρια είχαν μαζευτεί σε ένα σχήμα ακανόνιστο σαν οπαδοί προσηλωμένοι που μετέχουν σε μυστικιστική τελετή. Γύριζαν τα μάτια μου και έψαχναν μήπως αναγνωρίσουν τις ευχές που ήταν γραμμένες στο καθένα από αυτά ή τουλάχιστον τον αποστολέα μα η αναζήτηση ήταν μάταιη, έκρυβαν τις ταυτότητες τους πίσω από μάσκες σύννεφων και ήταν αρκετά μακριά για να ταξιδέψει στους διαδρόμους του ανέμου η ψαλμωδία και να ακούσω κι εγώ.

Μία Ελπίδα που καθόταν δίπλα στο Φεγγάρι και είδε τι προσπαθούσα να κάνω, έριξε σκάλα μεταξένια, κεντημένη με αστερόσκονη που ξεκινούσε δεν έβλεπα καθαρά από που, αλλά τέλειωνε στο παράθυρο μου. Μου χτύπησε το τζάμι και με ρώτησε…

-Γιατί αγωνιάς γλυκιά μου;

-Για το αύριο.

-Γιατί; Προσμένεις να σου φέρει κάτι;

-Ναι του το ‘χω ζητήσει. Λες να το ξέχασε;

-Όχι μην φοβάσαι, δεν ξεχνά. Αυτό που ζήτησες θα το περιμένεις; Λες να κρατήσει;;

-Ίσως για πάντα… μάλλον ποτέ!

Την ώρα που έκλεινα το κείμενο, το ράδιο έπαιζε ένα τραγούδι της Τάνιας Τσανακλίδου, το πάτωμα και ένιωσα την ανάγκη να παραθέσω δύο στίχους αυτού του τραγουδιού :

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια

☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΟΣΜΕ

☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮

Στην μαγεία αυτής της νύχτας,

σκέψη σε χάνω, μην απομακρύνεσαι…

Και εσύ ψυχή που ξενυχτάς,

μην επηρεάζεσαι, δεν έχεις μάθει να υποκρίνεσαι…

Έχει αέρα, και η φωτιά φουντώνει,

οπότε στην φλόγα της Νύχτας όλα ρίχ’ τα…

και αφού καούν, στις στάχτες ζωγράφισε

μια γλυκιά Καληνύχτα!!

21/1/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

 

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.