logia gia kalinixta

Το κορίτσι που φοβάται την ζωή…


Απόψε η Νύχτα κρύβει μυστικά και ξορκίζει φόβους που πάνε να την κυριεύσουν. Τα αστέρια τρεμοπαίζουν και οι άνθρωποι πιστεύουν πως αυτή είναι η ευκαιρία τους να κάνουν μια ευχή.

Μα η ζωή δεν είναι ευχές, είναι όνειρα που επιλέγεις να αφήσεις να αναπνεύσουν. Πίστευε στην Μοίρα μα μην την αφήνεις να σε κυριεύει, είναι αυταρχική όχι παντοδύναμη.

Βρες την ισορροπία σου και όταν το κάνεις μην πεις σε κανέναν πώς τα κατάφερες, οι άνθρωποι όσα δεν μπορούν να αποκτήσουν, προσπαθούν να τα κλέψουν.

Η ζωή είναι ένα τραγούδι. Το γράφεις την ημέρα, την νύχτα, κάθε λεπτό που περνά. Δεν σου αρέσει; Άλλαξε τον ρυθμό και αν δεν μπορείς μόνος σου ζήτα βοήθεια. Πάντα υπάρχει κάποιος που μετά χαράς θα σου χτυπάει το πόδι και θα σου κρατά το χέρι μέχρι να βρεις την μελωδία που σου ταιριάζει.

Κάποιες φορές ξημερώνει μα ο ήλιος δεν ξυπνά. Η βροχή έρχεται όπως, όπως να ξεπλύνει την ντροπή. Μην περιμένεις μερικές ακτίνες να σου δώσουν το σύνθημα για να αδράξεις την μέρα. Άσε τον ήλιο της ψυχής σου να ανατείλει και χαμογέλα.

Φοβάμαι. Και εσύ, το ξέρω. Άλλος φοβάται την φωτιά, άλλος τα φίδια, άλλος τα ύψη, άλλος τον θάνατο. Εγώ είμαι από εκείνους που φοβούνται την ζωή.  Η ζωή σού αφήνει ανεξίτηλα σημάδια για να μην μπορείς ποτέ να ξεχάσεις τα λάθη σου και τα όσα σε δίδαξαν.

Βγες στο μπαλκόνι να δεις, ένα κορίτσι περπατά στον δρόμο. Περνά τα φανάρια χωρίς να κοιτά, αδιαφορώντας για το θάνατο. Στο είχε πει ένα βράδυ που τα αστέρια είχαν κρυφτεί… είναι από εκείνους τους ανθρώπους που δεν φοβούνται τον θάνατο, μονάχα την ζωή!

Καληνύχτα όπου και αν είσαι…

…ότι και αν κάνεις…

…ότι και αν σκέφτεσαι!

4/3/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Ίσως για πάντα… μάλλον ποτέ!


Ο Αμερικανός κωμικός George Carlin είπε, “Υπάρχουν νύχτες που οι λύκοι είναι σιωπηλοί και μόνο το φεγγάρι ουρλιάζει”. Τέτοιο βράδυ είναι και το αποψινό!

Βρέχει και έχω κολλήσει το βλέμμα μου σε μία κολόνα της ΔΕΗ και βλέπω την βροχή να πέφτει πλάγια. Όταν αντιλαμβάνεται το κοίταγμα μου γίνεται πιο δυνατή, σαν να προσπαθεί να μου πει πως θέλει να κλείσω την κουρτίνα και να κοιτάξω την δουλειά μου, μα κάνω πως δεν κατάλαβα τι εννοεί.

Αν το μυαλό μου είναι τοπίο και οι σκέψεις μου χιόνι, σε λίγο θα το στρώσει και το έδαφος θα γίνει γλιστερό και επικίνδυνο. Μα δεν ξέρω αν τελικά είναι επικίνδυνες οι σκέψεις μου ή οι άνθρωποι που μου τις δημιουργούν. Τέλος πάντων, θα δείξει.

Την ώρα που η Νύχτα πλησιάζει αυτές τις σκέψεις και τις σκεπάζει με ένα πάπλωμα ατόφιου ουρανού, εγώ αναρωτιέμαι υπάρχει κάτι που να την φοβίζει; Κάτι που στο άκουσμα του ακόμα και η αγέρωχη μορφή της να τρέμει. Δεν μπορεί θα υπάρχει, κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες ακόμα και τα σίδερα λυγίζουν.

Το ροζ στυλό μου, τρέχει αλαφιασμένο στο άσπρο χαρτί που ομορφαίνουν αυτές οι οριζόντιες μπλε γραμμές για να καταγράψει τις εικόνες που σχηματίζει το μυαλό μου και στέλνει με μικρά γραμματάκια στο στόμα μου. Μα νιώθω πως ίσως δεν προλάβει. Κάποιες φορές κιόλας τα παρατάει για να πάρει ανάσες και μετά συνεχίζει δυναμικά.  Άλλες πάλι παραπατά μέσα στην βιασύνη του και εγώ κρατιέμαι να μην γελάσω, μα το θαυμάζω κατά βάθος! Μου αρέσει που δεν τα παρατάει εύκολα.

Αφήνω την φαντασία μου στο έλεος του ανέμου του ταξιδευτή, να την πάει εκείνος εκεί που πρέπει, μάλλον όχι!! Να την πάει, εκεί που θέλει, γιατί “πρέπει” η φαντασία ούτε λογάριασε, ούτε θα λογαριάσει. Οι ψίθυροι του αέρα, ακουστικές αντανακλάσεις σε ένα διάφανο γυάλινο κόσμο, σχηματίζουν μια μελωδία που υπνωτίζει και γητεύει τον ανυποψίαστο περαστικό που περπατά στο πεζοδρόμιο, κρατώντας μια ομπρέλα κόκκινη, άσπρη, μαύρη που θα τον προστατέψει από την βροχή. Από τη ζωή τι θα σε προστατέψει φίλε μου; Οι στάλες της βροχής είναι ακίνδυνες, των ματιών σου να φοβάσαι!

Κι αφού ξεχείλισαν αυτό το τετράδιο τα συναισθήματα, με τις μουτζούρες, με τις σκέψεις και τα λάθη τους, λέω να το κλείσω να πάει στο διάολο. Μπα απλά θα σκίσω την σελίδα. Πάει, σκέψη ήταν και έσβησε. Έλα μωρέ εδώ σβήνουν οι Έρωτες, εδώ τελειώνουν οι αρχές, εδώ “ξεφτίζουν” οι άνθρωποι, η σελίδα θα μας πειράξει;!

Το βλέμμα μου πήγε άθελα του στο τέλος του ουρανού εκεί που τα αστέρια είχαν μαζευτεί σε ένα σχήμα ακανόνιστο σαν οπαδοί προσηλωμένοι που μετέχουν σε μυστικιστική τελετή. Γύριζαν τα μάτια μου και έψαχναν μήπως αναγνωρίσουν τις ευχές που ήταν γραμμένες στο καθένα από αυτά ή τουλάχιστον τον αποστολέα μα η αναζήτηση ήταν μάταιη, έκρυβαν τις ταυτότητες τους πίσω από μάσκες σύννεφων και ήταν αρκετά μακριά για να ταξιδέψει στους διαδρόμους του ανέμου η ψαλμωδία και να ακούσω κι εγώ.

Μία Ελπίδα που καθόταν δίπλα στο Φεγγάρι και είδε τι προσπαθούσα να κάνω, έριξε σκάλα μεταξένια, κεντημένη με αστερόσκονη που ξεκινούσε δεν έβλεπα καθαρά από που, αλλά τέλειωνε στο παράθυρο μου. Μου χτύπησε το τζάμι και με ρώτησε…

-Γιατί αγωνιάς γλυκιά μου;

-Για το αύριο.

-Γιατί; Προσμένεις να σου φέρει κάτι;

-Ναι του το ‘χω ζητήσει. Λες να το ξέχασε;

-Όχι μην φοβάσαι, δεν ξεχνά. Αυτό που ζήτησες θα το περιμένεις; Λες να κρατήσει;;

-Ίσως για πάντα… μάλλον ποτέ!

Την ώρα που έκλεινα το κείμενο, το ράδιο έπαιζε ένα τραγούδι της Τάνιας Τσανακλίδου, το πάτωμα και ένιωσα την ανάγκη να παραθέσω δύο στίχους αυτού του τραγουδιού :

Να κοιμηθώ στο πάτωμα
να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια

☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΟΣΜΕ

☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮ ✩✩ ╰☆╮

Στην μαγεία αυτής της νύχτας,

σκέψη σε χάνω, μην απομακρύνεσαι…

Και εσύ ψυχή που ξενυχτάς,

μην επηρεάζεσαι, δεν έχεις μάθει να υποκρίνεσαι…

Έχει αέρα, και η φωτιά φουντώνει,

οπότε στην φλόγα της Νύχτας όλα ρίχ’ τα…

και αφού καούν, στις στάχτες ζωγράφισε

μια γλυκιά Καληνύχτα!!

21/1/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

 

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Καληνύχτα… σε σένα!


Σε σένα που μου έλειψες χθες,

Σε σένα που περιμένω να ρθεις τώρα,

Σε σένα που θα ονειρευτώ απόψε,

Σε σένα που θα ζητήσω αύριο,

Σε σένα που θα θέλω πάντα…

Σε σένα στέλνω την πιο αθώα καληνύχτα μου να την αποπλανήσεις στα όνειρα σου και να μου την στείλεις πίσω με μια ανταπόδοση της δικής σου Καληνύχτας. Ή απλά με ένα χαμόγελο.

Όνειρα γλυκά όσο αυτά που θα κάνουμε στο μέλλον!

_______★*☆*★* _________

Καληνύχτα Κόσμε!

_______★*☆*★*_________

17/11/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Καληνύχτα και να με σκέφτεσαι…


Οι δείκτες στο ρολόι μου έδειξαν 12 παρά και η έμπνευση αποχώρησε από την σκηνή. Σαν να φοβήθηκε μην βγούνε τα φαντάσματα και την τρομάξουν. Λες και το στόμα φοβάται να προφέρει μια λέξη, λες και το μυαλό διστάζει να αφήσει μια σκέψη να ξεμυτίσει.

Απόψε είναι από κείνες τις νυχτιές που νιώθω πως όλα μπορούν να συμβούν. Ίσως αγάπες από το παρελθόν να μπορούν να αναστηθούν να ξαναζήσουν μέσα από τον αιώνιο συναισθηματικό δεσμό που τις συνδέει. Ίσως πάλι νέες ελπίδες να γεννηθούν μέσα από τις στάχτες αναμνήσεων που τις έριξαν μέσα στην πυρά κάτω από τα αστέρια για να εξαγνίσουν την ουσία τους και να διατηρήσουν ανέπαφο κάπου μέσα στην ψυχή τον σκοπό τους.

Βλέπω πόσοι άνθρωποι είναι μέσα απόψε και διαβάζουν όσα κατά καιρούς έχω γράψει. Καταστάσεις που βίωσα, συναισθήματα που ένιωσα είτε τα έζησα είτε όχι και πολύ θα ήθελα να μάθω τι σκέφτονται. Πολύ θα ήθελα να ξέρω αν οι σκέψεις μου και οι σκέψεις των άλλων έχουν κάποια κοινή συνισταμένη. Σκέφτομαι πως πολλές φορές άνθρωποι που δεν με ξέρουν, με στηρίζουν πιο πολλοί από άλλους που εγώ στήριξα όσο κανείς. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να το ξεπεράσω και να το χωνέψω… η αχαριστία και οι άνθρωποι πάνε μαζί! Γι αυτό επικεντρώνομαι στους δύο τρεις ανθρώπους που δεν με ρωτούν από ευγένεια “τι κάνεις;” αλλά από ενδιαφέρον!

Νυχτερινές πτήσεις σε ένα ταραγμένο ουρανό που δεν γνωρίζω και όλα γύρω σκοτεινά, κάνω απόψε, μα δεν βαριέσαι χρειάζεται και ο κίνδυνος! Ένα τσιγάρο θέλω, όχι πως καπνίζω δηλαδή αλλά να θέλω να παίξω με τον καπνό. Να τον φυσάω και αυτός να φεύγει, να τον αφήνω ήσυχο και αυτός να ανεβαίνει ψηλά. Σκέψεις μέσα στην νύχτα με εθίζουν σαν ένα νέο ναρκωτικό και με μια δόση μουσικής ταξιδεύω για αλλού εγώ …φοβάμαι αλλά δεν αντιστέκομαι.

Α πα πα ! Πάλι στα απαγορευμένα μονοπάτια κατευθύνομαι. Εδώ τραβάω χειρόφρενο, πατάω pause στις σκέψεις και πάω να ακούσω μουσική. Πριν χαθώ πάλι σε αντιφάσεις. Πριν νοσταλγήσω πάλι το ανέφικτο. Πριν σε φέρω κοντά μου νοητά ξανά.

Μένω εδώ και όμως θα πάω παρακάτω. Θα περπατήσω στα σοκάκια αυτής της νύχτας και κάπου εκεί στα βάθη της ερημιάς θα βρω ένα παγκάκι να ξεκουράσω τον ειρμό μου. Και αν για λίγο νομίζεις πως με έχασες για πάντα, μην τρομάξεις, όνειρο ήτανε

Μέχρι να τα ξαναπούμε,

Καληνύχτα και να (με) σκέφτεσαι!

10/10/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Φεγγαράκι μου λαμπρό …καληνύχτα!


Θυμάμαι ήμουν ένα μικρό κοριτσάκι και σκαρφάλωνα στο μπαλκόνι για να σε βλέπω καλύτερα. Πάντα ήσουν εκεί για μένα. Ποτέ δεν μου γύρισες την πλάτη. Πάντα με ακούς να λυπάμαι ή να φοβάμαι χωρίς να βαριέσαι ή να βαρυγκωμάς . Με έχεις δει να κλαίω, με έχεις δει να ονειρεύομαι , με έχεις πιάσει να σε κοιτάζω και να ταξιδεύω. Πάντα ήσουν εκεί , στις πιο σημαντικές μου στιγμές. Γι αυτό πάντα σου λέω καληνύχτα!

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Φεγγαράκι μου λαμπρό …ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

21/9/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Ένα κουβάρι από σκέψεις και πλέκω την ζωή


Που να απωτυπώσεις τις πιο κρυφές σου σκέψεις ; Σε ένα τραγούδι ; Σε μια ζωγραφιά ; Σε ένα ποίημα; Που;

Είναι μαγικό πώς η νύχτα μπορεί να παίρνει τα συναισθήματα σου , να τα κάνει σκέψεις και να στέλνει αυτό το βράδυ που τυχαίνει να είσαι μόνος στο σπίτι, να ακούς μουσική για να χαλαρώσεις και δεν θες να σκεφτείς τίποτα. Κι εκεί που χαλαρώνεις , τσουπ ξεπετάγεται αυτή η μικρή – μα αρκετά δυνατή για να σε αποσπάσει – ιδέα πως κάτι σου λείπει. Η αγάπη ; Η δουλειά ; Οι φίλοι ; Αυτό το κάτι μπορεί να είναι οτιδήποτε αλλά για τον καθένα αυτό το “κάτι” είναι σημαντικό.

Δεν ξέρω τι να πω , είναι στιγμές που νιώθω πως μόνο το μυαλό μου με καταλαβαίνει. Η καρδιά μου είναι ανόητη και ευκολόπιστη , ανοίγει την πόρτα εύκολα μα την κλείνει δύσκολα , όμως όταν την κλείσει δεν υπάρχει τρόπος να ξανανοίξει με το ίδιο κλειδί.

Σκέφτομαι :

  • Τι είναι αυτό που θέλει μια μέλισσα για να εκπληρώσει τον σκοπό της ύπαρξης της;

Ένα λουλούδι για να του “κλέψει” λίγη γύρη και να φτιάξει το μέλι της.

  • Τι είναι αυτό που θέλει ένα χαρτί για να ομορφύνει ;

Ένα μολύβι , που να ταξιδέψει σε κάθε εκατοστό της ύπαρξης του και να του αλλάξει την όψη.

  • Τι είναι αυτό που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος ; [Και κάθομαι εκεί και σκέφτομαι για ώρα , ώσπου το μυαλό μου κουράστηκε και μου είπε να ξεκολλήσω]

Είναι άραγε το προφανές αυτό που χρειάζεται ένας άνθρωπος ; Είναι άραγε η αγάπη;

Αναρωτιέμαι, τι μονοπάτια να ακολουθήσω απόψε μέσα στην ψυχή; Τι θέλω να μάθω; Πόσα δεν ξέρω ακόμα για μένα; Πώς θα τα μάθω; Θέλω να τα μάθω; Αλλά ακόμα και για το δικό μου μυαλό [που έχει αντοχές θέλω να πω] ρώτησα πολλά μαζί! Σαν να σηκώθηκαν ξαφνικά όλα μου τα υπαρξιακά από το κρεβάτι τους και να μου κήρυξαν πόλεμο. Τι με έπιασε και εμένα απόψε και μου ρθε να κάνω κατάδυση στα άδυτα της ψυχής μου.

Κάποιες φορές όμως όταν σκέφτομαι ανακουφίζομαι. Γιατί υπάρχει ένα πράγμα που ποτέ κανείς δεν θα μου κλέψει , οι σκέψεις μου! Κι ακόμα και να το κάνει κάποιος δεν θα τις υποστηρίξει όπως εγώ. Εγώ είμαι ο γητευτής τους ή και η γητεμένη  δεν είμαι σίγουρη ακόμα.

Για ένα πράγμα είμαι σίγουρη πως και σήμερα περπάτησα στο τεντωμένο σκοινί των σκέψεων , των φόβων μου και είμαι ακόμα “ζωντανή” νομίζω πως μπορώ να χαμογελάσω και απόψε.

Βάζω πυτζάμες , βρίσκω την θέση μου στο κρεβάτι και σιγά σιγά επιβιβάζομαι “Στο Πλοίο των Δικών μου Ονείρων”. Έτοιμη και γι αυτό το ταξίδι. Ανυπομονώ να δω που θα πάμε σήμερα.

Καληνύχτα Πραγματικότητα,

8/9/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Καληνύχτα Ουρανέ μου


Κάνω στην Νύχτα τάματα να ‘ρθεις εδώ κοντά μου…

 Γιατί πεθαίνουν τα όνειρα αν είσαι μακριά μου!

3/9/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.