πρωτοτυπες καληνυχτες

Κι όμως…


Νύχτα. Μια “γυναίκα” που επιλέγει να φορά τα ίδια ρούχα κάθε φορά που ξεπροβάλλει από τα βάθη της Θάλασσας…

 Μαύρο βελούδο, ένα χρυσαφικό στο λαιμό που σου τραβά την προσοχή και στο κορμί της χρυσά στρας σε σχήμα αστεριών, σαν τατουάζ,  για να σπάνε την μονοτονία.

Ωραία “γυναίκα”, γεμάτη μυστικά και υποσχέσεις.

Σε μαγεύει με το που την κοιτάς.

Μυστήρια ωστόσο, γι αυτό λίγο, έστω και κατά βάθος την φοβάσαι.

Κι όμως τόσο ιδιαίτερη που σε κάνει και πάλι να την αναζητάς.

Σε προκαλεί, αυτό  ξέρει καλά πως να το κάνει.

Αγαπά τον Έρωτα, όμως εκείνος συχνά αδιαφορεί.

Την αγαπά ο Πόνος, οπότε εκείνη συχνά τον αγκαλιάζει για να μην μένει μόνη.

Ούτε και η Νύχτα δεν την αντέχει την μοναξιά με ακούς;

Άκουσε. Κατάλαβε. Και… κλάψε!

Όποιος καταδικάζει μια ψυχή στην μοναξιά, είναι εγκληματίας και καταδικάζεται να ζει το έγκλημα του σε επανάληψη και κάπου ανάμεσα σε αυτή την συνεχή χρονική “φυλακή” να φωνάζει “μετανιώνω ζωή, συγχώρεσε με, δεν ήξερα!”.

Την άκουσα να μου το φωνάζει μια μέρα, μα δεν έδωσα σημασία, με περιγελά σκέφτηκα!

Κι όμως…

Ένα τυχαίο άγγιγμα μέσα στο σκοτάδι, ένα βλέμμα σου και το μόνο που θυμάμαι είναι εκείνο το φιλί.

Είχε κλείσει μέσα του μία μπουκιά από την αμβροσία των θεών, αύρα παραδείσου και γεύση αμαρτίας.

Το ένιωσα. Είχε κλέψει ένα εκατοστό του ουρανού και μια σταγόνα θάλασσα.

Και στην αλμύρα των χειλιών σου, ένιωσα τον άνεμο να παγώνει το δάκρυ.

Κρύφτηκε μέσα μου αυτό το φιλί, σαν ένας θησαυρός επικής αξίας που μου ζητούσε να τον προστατεύσω από διαφόρους τυχοδιώκτες.

Σε ρώτησα το όνομα σου, μα ήταν η ένταση τέτοια που η φωνή σου είχε κρυφτεί.

Το έγραψες στην καρδιά μου. Ανυπόμονα διάβασα, “Έρωτας”.

Κοινό όνομα σου είπα, πως να σε λέω για να ξεχωρίζεις;

Είμαι το άλλο σου μισό, οπότε πες με όπως θες. Απλά άσε με να είμαι αυτό που είμαι…

Δικός σου!

Γι αυτό αγαπώ αυτή την “γυναίκα”. Γιατί μπροστά της σε ερωτεύτηκα.

_______★*☆*★* _________
Καληνύχτα Κόσμε!

_______★*☆*★*_________

8/1/2012

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.

Καληνύχτα και να με σκέφτεσαι…


Οι δείκτες στο ρολόι μου έδειξαν 12 παρά και η έμπνευση αποχώρησε από την σκηνή. Σαν να φοβήθηκε μην βγούνε τα φαντάσματα και την τρομάξουν. Λες και το στόμα φοβάται να προφέρει μια λέξη, λες και το μυαλό διστάζει να αφήσει μια σκέψη να ξεμυτίσει.

Απόψε είναι από κείνες τις νυχτιές που νιώθω πως όλα μπορούν να συμβούν. Ίσως αγάπες από το παρελθόν να μπορούν να αναστηθούν να ξαναζήσουν μέσα από τον αιώνιο συναισθηματικό δεσμό που τις συνδέει. Ίσως πάλι νέες ελπίδες να γεννηθούν μέσα από τις στάχτες αναμνήσεων που τις έριξαν μέσα στην πυρά κάτω από τα αστέρια για να εξαγνίσουν την ουσία τους και να διατηρήσουν ανέπαφο κάπου μέσα στην ψυχή τον σκοπό τους.

Βλέπω πόσοι άνθρωποι είναι μέσα απόψε και διαβάζουν όσα κατά καιρούς έχω γράψει. Καταστάσεις που βίωσα, συναισθήματα που ένιωσα είτε τα έζησα είτε όχι και πολύ θα ήθελα να μάθω τι σκέφτονται. Πολύ θα ήθελα να ξέρω αν οι σκέψεις μου και οι σκέψεις των άλλων έχουν κάποια κοινή συνισταμένη. Σκέφτομαι πως πολλές φορές άνθρωποι που δεν με ξέρουν, με στηρίζουν πιο πολλοί από άλλους που εγώ στήριξα όσο κανείς. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να το ξεπεράσω και να το χωνέψω… η αχαριστία και οι άνθρωποι πάνε μαζί! Γι αυτό επικεντρώνομαι στους δύο τρεις ανθρώπους που δεν με ρωτούν από ευγένεια “τι κάνεις;” αλλά από ενδιαφέρον!

Νυχτερινές πτήσεις σε ένα ταραγμένο ουρανό που δεν γνωρίζω και όλα γύρω σκοτεινά, κάνω απόψε, μα δεν βαριέσαι χρειάζεται και ο κίνδυνος! Ένα τσιγάρο θέλω, όχι πως καπνίζω δηλαδή αλλά να θέλω να παίξω με τον καπνό. Να τον φυσάω και αυτός να φεύγει, να τον αφήνω ήσυχο και αυτός να ανεβαίνει ψηλά. Σκέψεις μέσα στην νύχτα με εθίζουν σαν ένα νέο ναρκωτικό και με μια δόση μουσικής ταξιδεύω για αλλού εγώ …φοβάμαι αλλά δεν αντιστέκομαι.

Α πα πα ! Πάλι στα απαγορευμένα μονοπάτια κατευθύνομαι. Εδώ τραβάω χειρόφρενο, πατάω pause στις σκέψεις και πάω να ακούσω μουσική. Πριν χαθώ πάλι σε αντιφάσεις. Πριν νοσταλγήσω πάλι το ανέφικτο. Πριν σε φέρω κοντά μου νοητά ξανά.

Μένω εδώ και όμως θα πάω παρακάτω. Θα περπατήσω στα σοκάκια αυτής της νύχτας και κάπου εκεί στα βάθη της ερημιάς θα βρω ένα παγκάκι να ξεκουράσω τον ειρμό μου. Και αν για λίγο νομίζεις πως με έχασες για πάντα, μην τρομάξεις, όνειρο ήτανε

Μέχρι να τα ξαναπούμε,

Καληνύχτα και να (με) σκέφτεσαι!

10/10/2011

♔DƦάɱα QuƎeи♔

To άρθρo αυτό είναι πνευματική ιδιοκτησία του blog  “Οι Κρυφές μου Σκέψεις” . Απαγορεύεται η αντιγραφή, η δημοσίευση, η αναπαραγωγή ή η μετάδοση του, από οποιονδήποτε και με οποιοδήποτε μέσο χωρίς την αναγραφή της πηγής. Copyright  Οι Κρυφές μου Σκέψεις® All rights reserved.